Yazın Gölge Hoş, Kışın Çuval Boş

Yaz geldi mi bizim milletin bir kısmını bir tatil telaşı sarıyor…

Cebinde üç kuruş para yok ama gönlünde beş yıldızlı otel var!

Maaş yatmış, kredi kartı dolu, borç gırtlakta…

Ama hanım diyor ki:

“Komşular Antalya'ya gitmiş.”

Adamın cevabı hazır:

“Biz de gideriz!”

Ya hu kardeşim, komşunun cebindeki para senin cebinde mi?

Millet birbirine bakarak tatil yapmaya başladı.

Biri Bodrum'a gidiyor, öteki “Biz de Bodrum'a!”

Biri Çeşme'ye gidiyor, beriki “Çeşme'den aşağısı kurtarmaz.”

Cebinde üç yüz lira…

Ama sosyal medyada beş yıldızlı otelin havuz kenarında fotoğraf!

Altına da:

“Hayat kısa, tadını çıkar.”

Doğru söylüyorsun da…

Hayat kısa olabilir.

Kredi kartının ekstresi uzun!

Tatile gidiyorsun…

Otel parasını kredi kartına takıyorsun.

Yol parasını başka karta…

Yemek masrafını başka karta…

Dönüşte:

“Çok güzel tatil yaptık.”

Evet yaptın.

Ama kış gelince o tatilin taksitlerini öderken tatilin acısı başka türlü çıkıyor!

Yazın gölge hoş…

Deniz güzel…

Kum güzel…

Akşam rakısı güzel…

Ama kışın elektrik faturası gelince:

“Ulan ben bu yaz ne yaptım?”

diye tavana bakıyorsun.

Sonra doğalgaz faturası geliyor.

Çocuk okul masrafı geliyor.

Kira geliyor.

Kredi kartı geliyor.

O tatilden geriye sadece telefon galerisi kalıyor.

Bir de insanımızın garip bir derdi var:

“Millet ne der?”

Millet ne diyecek ?

Sen borç içindeyken millet senin taksitini mi ödeyecek?

Sen kredi kartının asgarisini ödeyemeyince komşun gelip:

“Ben hallederim kardeşim.”

mi diyecek?

Yok!

Herkes kendi derdinde.

Onun için şu “El âlem ne der?” hastalığından bir kurtulalım.

Tatil elbette lazım.

İnsan yoruluyor.

Kafa dinlemek lazım.

Çocukları gezdirmek lazım.

Denize girmek, memleket görmek, güzel bir sofrada oturmak insanın hakkı.

Ama tatil yapmak başka, tatil uğruna borca batmak başka!

Bir hafta deniz görüp on bir ay borç görmek marifet değil.

Ayağını yorgana göre uzatacaksın.

Yorgan kısa ise ayağını biraz çekeceksin.

Yorgan uzunsa keyfine bakacaksın.

Ama senin yorgan 1,5 metre…

Sen ayağını 3 metre uzatıyorsan…

Kışın o ayağın donmasın diye yine borç para ararsın!

Eskiden insanlar tatile çıkamıyorsa köyüne giderdi.

Bağda bahçede otururdu.

Akrabasına giderdi.

Bir piknik yapardı.

Çocuğunu alır deniz kenarında bir gün geçirirdi.

Şimdi ise tatilin de bir “gösteriş” tarafı çıktı.

İnsan dinlenmek için değil, fotoğraf çektirmek için tatile gidiyor.

Otelin havuzuna girmeden önce fotoğraf…

Kahvaltı tabağı…

Gün batımı…

Arabanın önünde poz…

Sonra eve dönüş.

Tatil bitmiş.

Borç başlamış!

Kimseye “Tatile gitme.” demiyoruz.

Git!

Dinlen!

Gez!

Gör!

Çocuğunun elinden tut, denize götür.

Ama cebine de bak.

Çünkü yazın güneş herkesi ısıtır ama kışın faturayı herkes kendi cebinden öder.

Dadal der ki:

Yazın gölge hoş gelir,

Cepte yoksa düşün biraz,

Kış gelince borç gelir!

Velhasıl…

Tatil insanın hakkıdır.

Ama borçla yapılan tatilin dönüş bileti kışa kesilir.

Sonra yazın çektiğin fotoğrafa bakıp:

“Ne güzel günlerdi…”

dersin.

Kış da sana cevap verir:

“Güzeldi güzeldi…

Şimdi taksitlerini öde bakalım!”