Rakamlar Rekor Kırdı, Kitap Fuarının Ruhu Kayboldu!

Bazı şeyleri rakamlarla anlatamazsınız.

Çünkü bazı değerler vardır ki; kaç kişinin geldiğiyle değil, insanların içinde ne bıraktığıyla ölçülür.

Kocaeli Kitap Fuarı da artık tam olarak böyle bir yerde duruyor.

***

16 yıl önce başlayan küçük bir kitap buluşması, bugün milyonun üzerinde ziyaretçiye ulaşan büyük bir organizasyona dönüştü.

Elbette bununla gurur duymalıyız.

2025 yılında 1 milyon 48 bin 526 ziyaretçi…

Bu azımsanacak bir rakam değil.

Ama bugün fuarın tanıtım toplantısından çıkarken aklımda ziyaretçi sayısından çok başka bir soru vardı:

Biz o eski heyecanı neden artık aynı şekilde hissedemiyoruz?

Çünkü mesele sadece kalabalık değildir.

Mesele, o kalabalığın içinde bir ruh olup olmadığıdır.

Ben O Fuarı Mayıs'ta Sevdim

Ben Kocaeli Kitap Fuarı'nı 19 Mayıs'ta daha çok sevdim.

Baharın ortasında…

Ağaçların yeşerdiği, havanın insanı sokağa çağırdığı günlerde…

Hatta öyle güzel bir görüntü vardı ki, sanki ağaçlar kitap açıyordu.

Kitap fuarı şehrin içine karışıyordu.

Gençlik Bayramı'nın coşkusu kitaplarla buluşuyordu.

Gençler, çocuklar, aileler, öğretmenler, emekliler aynı atmosferde buluşuyordu.

Şimdi ise ekim ayındayız.

Yağmur var.

Soğuk var.

Havanın insanı kapalı alanlara çektiği bir dönem.

Belki takvim açısından bunun bir nedeni vardır.

Ama bana sorarsanız kitap fuarı baharda güzeldi.

Çünkü kitap da insan da baharı sever.

***

Şimdi dürüst olalım.

Her yıl daha büyük rakamlar açıklıyoruz.

Daha fazla ziyaretçi…

Daha fazla stant…

Daha fazla etkinlik…

Ama insanın aklına şu soru geliyor:

Peki fuarı yeniden heyecan verici kılacak yeni ruh nerede?

Kitap fuarı sadece ünlü isimlerin sahneye çıkıp söyleşi yaptığı bir organizasyon olmamalı.

Genç bir insanın hayatına dokunmalı.

Bir çocuğun eline ilk kitabını vermeli.

Kitap okumayan bir insanı kitapla tanıştırmalı.

Üniversite öğrencisinin ufkunu açmalı.

Emeklinin kendisini yalnız hissetmediği bir kültür ortamı yaratmalı.

Yani fuar sadece kitap satmamalı, kitap sevgisi satmalı.

***

Kocaeli'nin artık daha cesur olması gerekiyor.

Daha farklı yazarlar…

Daha genç isimler…

Daha güncel konular…

Daha interaktif etkinlikler…

Gençlerin sosyal medyada konuşacağı, çocukların eve gidince ailesine anlatacağı, insanların “Seneye yine gidelim” diyeceği bir fuar…

Bugünün dünyasında insanları sadece afişlerle, stantlarla ve imza günleriyle fuara çekmek kolay değil.

İnsanlara deneyim yaşatmak gerekiyor.

Kitapla teknolojiyi buluşturmak…

Yapay zekâyı edebiyatla tartıştırmak…

Çocuklara yaratıcı atölyeler açmak…

Gençleri yazarlarla aynı masada buluşturmak…

Şehrin sokaklarını şiirle, müzikle, kitapla doldurmak gerek.. 

İşte o zaman fuar yeniden konuşulur.

***

Bir başka mesele daha var.

Mekân.

Kocaeli artık eski Kocaeli değil.

Nüfusu büyüdü.

Ekonomisi büyüdü.

Üniversiteleri, sanayisi, sosyal hayatı büyüdü.

Ama biz hâlâ büyük organizasyonları nereye sığdıracağımızı konuşuyoruz.

İnterteks Fuar Alanı bir dönem Kocaeli Kitap Fuarı ile özdeşleşmişti.

Şimdi ise Kartepe'de planlanan yeni fuar alanını konuşuyoruz.

Fakat hâlâ ortada somut bir sonuç göremiyoruz.

Kocaeli'nin yalnızca kitap fuarına değil, ulusal ve uluslararası ölçekte organizasyonlara ev sahipliği yapabilecek modern, kalıcı ve şehre değer katacak bir fuar alanına ihtiyacı var.

Bize çadır değil, vizyon yakışır.

Bir de Trafik Meselesi Var!

Kitap fuarını konuşurken şehrin trafik sorununu görmezden gelemeyiz.

Çünkü Kocaeli artık sadece kendi nüfusunun araçlarını taşımıyor.

İstanbul ile Anadolu arasındaki geçiş güzergâhında bulunan bir kentiz.

Her gün daha fazla araç…

Her gün daha fazla trafik…

Her gün daha fazla otopark ihtiyacı…

Şehir büyüyor.

Ama şehir büyürken ulaşım planımız aynı hızda büyümezse yarının Kocaeli'sinde bugün yaşadığımız sorunları katlayarak yaşayacağız.

Kitap Fuarı gibi yüz binlerce insanın ilgisini çeken organizasyonlar da bu yükü artırıyor.

O nedenle artık günü kurtaran çözümler değil, 50 yıl sonrasını hesaplayan şehir planları gerekiyor.

Bugün yapılan bir yolun, kavşağın, otoparkın veya ulaşım yatırımının 2050'de yetip yetmeyeceğini düşünmek zorundayız.

Çünkü şehircilik bugünü değil, geleceği planlama işidir.

***

Büyükşehir'i Takdir Edelim Ama Daha Fazlasini İsteyelim

Şimdi burada hakkaniyetli olmak lazım.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi'nin yaptığı güzel işleri görmezden gelemeyiz.

Başka şehirlere gittiğinizde Kocaeli'deki değişimi daha iyi fark ediyorsunuz.

Büyük projeler yapılıyor.

Sosyal ve kültürel etkinlikler düzenleniyor.

Ormanya gibi önemli bir proje ortaya konuldu.

Kütüphaneler gençlerin ve toplumun farklı kesimlerinin yaşamına girdi.

Bugün kütüphanelerde ders çalışan öğrenciden tez hazırlayan üniversiteliye, kitap okuyan emekliden sosyalleşmek isteyen gence kadar herkesi görebiliyoruz. 

Hatta bazı kütüphaneler gördükleri yoğun ilgi nedeniyle yetersiz  bile kalıyor.

Bu bile bize bir şey söylüyor:

Kocaeli insanı kültür istiyor.

Daha fazlasını istiyor.

Ve Büyükşehir'in de bu talebe daha büyük projelerle cevap vermesi gerektiğini düşünüyorum. 

***

Artık Başka Şehirlerle Değil, Kendimizle Yarımalıyız! 

Bence Kocaeli'nin artık yeni bir hedef  daha koyması gerekiyor.

Başka şehirleri geçmek değil…

Dünkü Kocaeli'yi geçmek.

Bugün yaptığımızdan daha iyisini yarın yapmak.

Bir önceki projenin üzerine yeni bir proje koymak.

“Bu kadar yeter” dememek.

Çünkü Kocaeli'nin ekonomik gücü, insan kaynağı ve potansiyeli buna müsait.

“Mutlu Şehir Kocaeli” diyorsak bunun karşılığını hayatın her alanına taşımalıyız. 

Trafikte…

Çevrede…

Kültürde…

Sanatta…

Spor alanlarında…

Sosyal yaşamda…

Çocukların ve gençlerin geleceğinde…

Mutluluk sadece bir slogan değil, günlük hayatın içinde hissedilen bir şehir deneyimi olmalı.

***

Başkanım, Biz Rakam Değil, Ruh İstiyoruz

Sayın Başkanım…

Kocaeli Kitap Fuarı'na kaç kişinin geldiği elbette önemli.

Ama bana göre daha önemli bir soru var:

O insanlar fuardan ne hissederek çıktı?

Kaç çocuk eve yeni bir kitapla döndü?

Kaç genç bir yazarın sözünden etkilendi?

Kaç insan “Ben daha fazla kitap okumalıyım” dedi?

Kaç aile birlikte güzel bir gün geçirdi?

Kaç insan fuardan çıkarken “Seneye yine gelmeliyim” diye düşündü?

Asıl başarı biraz da burada değil mi? 

Çünkü kitap fuarı bir ticari organizasyondan çok daha fazlasıdır.

Bir şehrin kültür hafızasıdır.

Bir neslin diğerine bıraktığı mirastır.

Çocukların geleceğine bırakılan sessiz ama güçlü bir yatırımdır.

***

Bırakın Ağaçlar Mayıs'ta Kitap Açsın!

Ben Kocaeli Kitap Fuarı'nın yeniden o ruhu yakalayacağına inanmak istiyorum.

Mayıs ayında…

19 Mayıs'ın gençlik coşkusuyla…

Ağaçların arasında…

Kitapların arasında…

Şiirle, müzikle, sanatla…

Çocuklarla, gençlerle, büyüklerle…

Kahvesini yudumlarken kitap karıştıran insanlarla…

Yazarın okurla arasındaki mesafenin ortadan kalktığı…

İnsanların sadece alışveriş yapmadığı, yaşadığı bir kitap fuarı hayal ediyorum.

Öyle bir fuar ki…

Gelen yorulmasın.

Gelen sıkılmasın.

Gelen “Nerede oturacağız?” diye düşünmesin.

Aracını rahatça park etsin.

Ağaçların altında yürüsün.

Bir şiir dinlesin.

Bir müzik sesi duysun.

Bir yazarla sohbet etsin.

Çocuğunun elinden tutup stantlar arasında dolaşsın.

Ve günün sonunda eve dönerken şöyle desin:

“Bugün gerçekten güzel bir gün geçirdim.”

İşte o zaman  kitap fuarının ruhunu yakalamış oluruz.

Ve bence Kocaeli'nin ihtiyacı tam da budur.

Rakamları büyütmeye devam edelim.

Ama rakamların peşinden giderken ruhu da kaybetmeyelim.

Çünkü milyonlarca insan bir fuarın kapısından geçebilir.

Ama bir şehrin kalbine dokunmak…

İşte asıl başarı odur.