Pos-tür Bozukluğu (Kimliksizler)

Bak şimdi güzel kardeşim, önce şu kelimeleri bir masaya yatıralım, sonra mevzunun ilacını yazalım.

“Pos” ne demek?

Pos; uzun, boylu poslu, dik duran, heybetli demek. Yani öyle rüzgâr esse devrilecek tip değil, kökü sağlam adam demek.

“Tür” ne demek?

Burada “tür” dediğimiz şey; soy, ırk, kök, mayadır. Yani “ben kimim?” sorusunun cevabı.

Gelelim işin tıbbi tarafına…

Tıpta bir şey var: postür bozukluğu.

İnsan kambur yürür, omuzlar düşer, kafa öne gider… Yani beden “ben sağlamım” diyemez hale gelir. Doktor ne der?

“Dik dur, kendini toparla, omurganı düzelt!”

Şimdi biz de buradan yürüyelim…

Bugün memlekette öyle bir hastalık türemiş ki adı:

Pos-Tür Bozukluğu.

Yani ne pos kalmış ne tür…

Adamın boyu var ama duruşu yok.

Soyu var ama sahip çıkan yok.

Adı var ama ağırlığı yok.

Eskiden derlerdi ki:

“Adamın yürüyüşünden belli olur kim olduğu.”

Şimdi bakıyorsun, yürüyüş var… ama kime ait belli değil.

Bir bakıyorsun;

Kendi dilinden utanır, başkasının kelimesine hayran.

Kendi tarihini bilmez, başkasının masalını ezberlemiş.

Kendi örfünü küçümser, elin adetine secde eder.

Eee bu ne oluyor?

Pos gitmiş, tür çözülmüş…

Hani tıpta postür bozulunca ne olur?

Bel ağrır, boyun tutulur, insanın dengesi kaçar.

Bu da aynısı işte…

Tür bozulunca ne olur?

Karakter eğilir.

Duruş kaybolur.

İnsan rüzgâra göre şekil alır.

Bir bakıyorsun;

Dün “ben buyum” diyen adam, bugün başka kalıba girmiş.

Sabah başka, akşam başka…

Sorsan “çağa uyuyorum” der.

Yok be kardeşim…

O uyum değil, o erime.

Bak açık konuşayım…

Kendi kökünü inkâr eden adam,

Başkasının gölgesinde bile yer bulamaz.

Çünkü gölge bile aslı olanın olur.

Sen kendin olmazsan,

Seni kim ciddiye alsın?

Eskiden bir söz vardı:

“Dik dur eğilme.”

Şimdi yeni versiyonunu yazalım:

“Posunu kaybetme, türünü unutma.”

Çünkü mesele boy değil…

Mesele duruş.

Mesele soy değil…

Mesele sahip çıkış.

Son söz mü?

Pos-Tür bozukluğu olanın

Ne beli doğrulur,

Ne sözü ağırlık taşır.

İlaç belli:

Kendine dönmek…

Kökünü bilmek…

Dik durmak…

Yoksa…

Adam gezer ortalıkta,

Ama kim olduğu belli değildir.

Tehlikeli durum vesselam..