Kökünü Unutan Ağacın Gölgesi Olmaz

Bir milleti ayakta tutan yalnızca ordusu değildir.

Yalnızca ekonomisi de değildir.

Bir milleti asıl ayakta tutan; dili, kültürü, örfü, geleneği ve ortak hafızasıdır.

Bugün sokaklara bakıyoruz...

Kendi türküsünü bilmeyen gençler görüyoruz.

Kendi atasözünü bilmeyen insanlar görüyoruz.

Yabancı kelimelerle konuşmayı marifet sananlar, kendi dilini küçümseyenler görüyoruz.

Dedelerinin anlattığı hikâyeleri unutmuş, ama binlerce kilometre öteden gelen kültürleri ezbere bilen bir nesil yetişiyor.

Kimse yanlış anlamasın...

Dünyaya açılmak kötüdür demiyoruz.

Başka kültürleri tanımak da kötüdür demiyoruz.

Ama mesele tanımak değil...

Mesele kendi özünü kaybetmektir.

Bugün bazıları modernleşmeyi köksüzleşmek sanıyor.

Çağdaşlığı geçmişini inkâr etmek zannediyor.

Oysa medeniyet; kendi kimliğini koruyarak ilerleyebilmektir.

Kökünü keserek yükselmeye çalışan ağaç olmaz.

Kültürünü kaybederek güçlü kalan millet de olmaz.

Düğünlerimiz değişti.

Türkülerimiz sustu.

Mahalle kültürü yok oldu.

Komşuluk zayıfladı.

Selam vermek azaldı.

Büyüğe saygı, küçüğe sevgi sıradan bir öğüt gibi görülmeye başlandı.

Ekranlar bize neyi seveceğimizi söylüyor.

Sosyal medya nasıl konuşacağımızı belirliyor.

Moda bize nasıl yaşayacağımızı dayatıyor.

Ve fark etmeden başkalarına benzemeye çalışırken kendimiz olmaktan uzaklaşıyoruz.

Bir millet toprağını kaybettiğinde yeniden kazanabilir.

Parasını kaybettiğinde yeniden kazanabilir.

Ama kültürünü kaybettiğinde, kaybettiği şey yalnızca birkaç gelenek değildir.

Kimliğidir.

Hafızasıdır.

Ruhudur.

Bu yüzden kültür meselesi bir nostalji meselesi değildir.

Bir beka meselesidir.

Çünkü tarih boyunca nice milletler savaşlarla değil...

Kendi benliklerini unutmalarıyla yok olmuştur.

Unutmayalım; kökünü unutan ağacın gölgesi olmaz, kültürünü unutan milletin de yarını olmaz.

Dadal Göksu (Vefai)